Mood-14.jpg

mijn verhaal

Hallo, ik ben Liesbet. Ik ben psychologe, health coach, yogalerares en personal trainer. Nogal een combinatie, niet? Ik heb zelf altijd wel wat gestruggeld met mijn gewicht en sporten stond vroeger ook niet echt hoog op mijn lijstje met favoriete bezigheden. Hoe kwam ik er dan in hemelsnaam toe om uiteindelijk zelfs personal trainer ter worden?

Ik begon al met diëten in mijn vroege adolescentie. Ik vergeleek mezelf met leeftijdsgenoten, en vond mezelf te zwaar. Dat ik bij de grootste van de klas was, en het dus logisch was dat ik meer woog dan mijn vriendinnen, besefte ik toen niet. Ik wist al helemaal niet hoe mezelf graag te zien en het enige wat ik wou, was er anders uitzien. Het eerste dieet ging goed, maar beetje bij beetje kreeg ik last van eetbuien. Ik vond moeilijk een evenwicht en vond mezelf niet de moeite waard. Zo pijnlijk als ik er nu aan terugdenk. En gruwelijk om te beseffen hoeveel vrouwen hier al op heel jonge leeftijd mee beginnen te worstelen en er soms hun hele leven tegenaan blijven lopen.

Maar terug naar mij.

Eerlijk, toen ik psychologie ging ik studeren op mijn 18e had ik geen idee wat ik met mijn leven wilde doen.

Ik vertrok voor de eerste keer naar Peru, naar Ayacucho in het Andesgebergte, voor mijn stage toen ik 23 was. Het was pas tijdens die stage dat ik besefte dat psychologie misschien toch de juiste keuze voor me was. Ik verloor mijn hart aan de kinderen in Ayacucho, wilde mijn steentje bijdragen en voor hen het verschil maken. Wat een relatief korte verblijfsperiode had moeten worden, werden 9 jaar. Ik richtte zelfs een eigen organisatie op om psychologische ondersteuning te bieden aan mensen in de sloppenwijken van Lima. Maar er waren ook periodes dat ik tegen cultuurverschillen aanbotste en mijn familie en mijn vrienden miste. Zelfs Skype bestond toen nog niet! Ik was er vaak eenzaam en vond troost in voeding. In die periode kreeg ook een agressieve parasiet in mijn darmen waardoor mijn lichaam helemaal uit evenwicht geraakte. Tijdens de periode dat ik zo weinig energie had en vaak ziek was, stopte ik me vaak vol met rommel. Ik had voortdurend zin in eten. Gelukkig kreeg ik toen het advies mijn voedingspatroon drastisch aan te passen. Omdat ik geen idee had waar en hoe te beginnen volgde ik de opleiding tot health coach in het ‘Institute for integrative nutrition’ in de VS. De effecten van gezonde voeding mocht ik ervaren na heel wat jaren met allerlei gezondheidskwaaltjes.

Ik leerde dat me volproppen met rommel nog niet zo gek nog is. Mijn lichaam had energie nodig en stuurde signalen dat ik meer moest eten. Suiker, koolhydraten en vet geven je normaal energie. Maar als je lichaam het niet opneemt en je ook nog eens voedsel eet met heel lage voedingswaarden, dan blijft je lichaam ‘honger’ hebben.

 

In mijn job, eerst in Ayacucho in de sloppenwijken maar ook nu als traumapsycholoog kreeg en krijg ik vaak moeilijke verhalen te horen, verhalen die ik steeds moeilijker kon loslaten en ook nu nog zijn de verhalen heel erg pakkend. Daarom startte ik toen ik nog in Ayacucho woonde met yoga. In eerste instantie volgde ik een teacher training power yoga. Het werd een moment van mezelf fysiek uitdagen en contact maken met mijn lichaam om zo meer rust in mijn hoofd te krijgen. Later kwam er meer ruimte bij mezelf om ook te kiezen voor rustigere vormen van yoga, die mij dan weer eerder mentaal uitdaagden.

In 2011 ben ik meer gaan trainen omdat ik heel veel last had van artrose in mijn knieën. Ik hoopte zo een derde operatie uit te kunnen stellen en dat is gelukt. Er zijn ondertussen 12 jaar verstreken na mijn laatste operatie en op dit moment is er zelfs geen sprake meer van een knieprothese. Allemaal dankzij de juiste training.

Door intensiever te sporten, voelde ik echter ook hoe een positieve impact bewegen had op mijn gemoedstoestand. Als psychologe fascineerde me dat enorm. Die interesse eindigde in een opleiding tot physical coach en later tot personal trainer.

Quote_template5.jpg

Mijn pad naar herstel van mijn lichaam na de parasiet begon in 2010. Het startte met yoga. In 2011 vond ik na 7 jaar zoeken een dokter die niet meer enkel op de symptomen focuste, maar ook dieper ging kijken. Ik paste mijn heel voedingspatroon aan. Dat was geen lachertje, maar ik kreeg meer en meer energie en voelde me veel beter in mijn vel. Kort daarna begon ik met sporten. Ik slaagde erin om een goede balans te vinden.

Ik werd opnieuw uitgedaagd toen ik zwanger werd, terug naar België verhuisde en mijn dochter ook nog een geweldig slechte slaper was (dat is ze trouwens nog steeds en ze is ondertussen bijna 5). De onderbroken nachten brachten mijn lichaam weer in de survivalmodus en ook de welgekende signalen: ‘Je hebt weinig energie, eet!’ waren alomtegenwoordig. Nu ben ik wel bewust wat er gebeurt in mijn lichaam en ben ik wat milder voor mezelf. Ik heb ondertussen de tools om hier mee om te gaan. Beweging blijft voor mij de sleutel. Ik luister veel beter naar mijn lichaam en heb een gezond eetpatroon. En ik gun mezelf ook regelmatig dingen die ik echt lekker vind, zoals chocola en frietjes. Zonder schuldgevoel. Zo vermijd ik eetbuien.

De weg die ik zelf heb afgelegd om te komen tot een levensstijl waar ik me zelf goed mee voel was er eentje met heel wat ups en downs. Ik heb deze zoektocht ook altijd aangevuld met studeren in dat vakgebied, van gezonde voeding, yoga, … Ik kan je dus heel wat diploma’s laten zien die kunnen aantonen dat ik weet waarover ik spreek. Ook nu blijf ik investeren in mezelf. Bijvoorbeeld in een coach waar ik nog steeds enorm veel van bijleer. Ik vind het heel erg boeiend dat er iemand vanaf de zijlijn kan meekijken naar dingen waar ik in vastloop. Ik

geloof dat de combinaties van studies en mijn eigen ervaringen een grote meerwaarde is wanneer ik cliënten begeleid.

Ik hoop dat mijn verhaal jou kan inspireren en je helpt te geloven dat verandering echt mogelijk is. Ook voor jou! Ik help je er graag bij.